Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Το blog...

Στο παρών blog αναρτώνται κείμενα που γράφονται για διάφορους λόγους. Είναι κείμενα με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που ταυτόχρονα μπορούν να εξιστορούν γεγονότα, να κριτικάρουν καταστάσεις και να περιγράφουν ή ακόμα και να βοηθούν στην επιλογή ή ξεκαθάριση ενός ή περισσότερων σκοτεινών σημείων μέσα στην ιδεολογία ή, γενικότερα, στα “πιστεύω” του κειμενογράφου. Αυτό σημαίνει πως ο λόγος που γράφονται, δεν είναι απλώς για να δημοσιευτούν αλλά και για να συμβάλλουν στην αναζήτηση του κειμενογράφου για τις πολιτικές και γενικότερες απόψεις του. Μέσα από αυτή τη συνεργασία με τον γραπτό λόγο, αποκτάται η εμπειρία και επιτυγχάνεται η εσωτερική διαμάχη και αμφισβήτηση ώστε μέσα από αυτές τις διαδικασίες να δημιουργηθεί ένας ξεκάθαρος λόγος, ο οποίος να μην πάσχει από κενά στη διάρκειά του.

Στα κείμενα, δεν είναι αρεστό το πρώτο πρόσωπο. Για αυτό και το παρών κείμενο αναφέρεται στον κειμενογράφο σα να μην το γράφει ο ίδιος. Αυτό, γίνεται για κάποιους συγκεκριμένους λόγους που θα αναφερθούν στη συνέχεια. Καθότι, λοιπόν, τα κείμενα που γράφονται δεν είναι αόριστα αλλά συγκεκριμένα κάθε φορά και προσπαθούν να φέρνουν όσο πιο δυνατόν γίνεται μία κυκλική σκοπιά γύρω από το θέμα που ασχολούνται, αυτά πρέπει να έχουν έναν τρόπο γραφής που να κοιτά τα θέματα από μία θέση που να βλέπει όλες τις διαστάσεις του θέματος. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι πάντοτε δυνατό να πραγματωθεί όπως επίσης και δεν είναι πάντα εύκολο να προσεγγισθεί κάθε θέμα κυκλικά, καθώς για να επιτευχθεί αυτό χρειάζονται συλλογικές διαδικασίες που στο παρών blog δεν υπάρχουν δεδομένου του ότι είναι προσωπικό και δεν εκφράζει, ενεργά και άμεσα, κάποιον πέρα από τον ίδιο τον κειμενογράφο.

Το θέμα της αναφοράς σε τρίτο πρόσωπο, πέραν της προσπάθειας για την προβολή μιας σχετικής υποκειμενικής και τεκμηριωμένης αντικειμενικότητας, είναι κάτι που προσεγγίζει το επίπεδο της ιδιοκτησίας. Προφανώς, το κάθε κείμενο δε γράφεται από μόνο του. Έχει όμως το εξής χαρακτηριστικό, πως ο συγγραφέας του μπορεί να το αρνηθεί αργότερα, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο το εκάστοτε κείμενο. Το θέμα λοιπόν είναι το εξής, πως στην πραγματικότητα όταν ο συγγραφέας δε δέχεται σχέσεις ιδιοκτησίας με τα κείμενά του, αυτομάτως αυτά αποκτούν αυτονομία. Στη συνέχεια, είναι στην τύχη του κείμενου να αναγνωσθεί και να προκαλέσει τις όποιες αντιδράσεις, θετικές ή αρνητικές, και να γίνει ή όχι συνεργάτης του επόμενου αναγνώστη εφόσον το δεχθεί και αυτός.

Διαβάζοντας κάτι που έχει γράψει ήδη κανείς, μπορεί να δει τι λείπει και να διορθώσει ή να συμπληρώσει σημεία που δεν είναι ξεκάθαρα ή που τελικά διαπιστώνει ότι δεν ήθελε να πει με αυτόν ή με κανέναν τρόπο. Αυτό είναι κάτι που ο προφορικός λόγος δεν το προσφέρει. Ο προφορικός λόγος είναι κατά κάποιον τρόπο ιδιόκτητος, καθώς αν ειπωθεί κάτι λάθος, δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεχτή η διόρθωση στο πίσω μέρος του μυαλού. Επομένως, το κείμενο μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακόμη πρόσωπο που βοηθά τον συγγραφέα του να καταλήξει σε συμπεράσματα, εφόσον φυσικά το θέλει και ο ίδιος.

Η εξέλιξη του λόγου φαίνεται στην πορεία των κειμένων. Προφανώς όμως το blog δεν αφορά μόνο τα πολιτικά ή παρόμοιας φύσης θέματα, αλλά έχει και το στοιχείο της προσωπικότητας. Είναι αυτό το στοιχείο που το ονόμασε τελικά “Εκτός Θέματος”, γιατί όσο μπορεί να υπάρχει η συνέχεια μέσα στο κάθε κείμενο, τόσο δεν υπάρχει ανάμεσά τους, καθώς διακόπτονται από διάφορες προσωπικές παρεμβάσεις. Ακόμα και μέσα στα ίδια τα κείμενα γίνονται αυτές, δίνοντας έναν ακόμα τόνο στο εκάστοτε κείμενο.

Δυστυχώς, όσο και να προσπαθώ, ολόκληρο κείμενο σε τρίτο πρόσωπο δεν πρόκειται να γράψω γιατί είμαι ο εαυτός μου και όχι ένας που γράφει κείμενα προπαγάνδας και άλλα τέτοια. Μετά από περίπου ενάμιση χρόνο ύπαρξης του blog το μόνο που έχω να πω είναι πως συνεχίζω.

ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ!

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλή συνέχεια. Στο δρόμο της αμφισβήτησης, της αυτοκτριτικής, αλλά και της αντιπαράθεσης με το υπάρχον δεν είσαι μόνος σου σύντροφε.
Καλά κρασιά, λοιπόν, σε όλους μας.

ΚΙΡΚΗ είπε...

Αξίζει η δική σου κατάθεση στον κόσμο των blogs φίλτατε!
Συνέχισε και εγώ θα συνεχίζω να διαβάζω ό,τι γράφεις.
Εδώ παρούσα και δίπλα,
γιατί-τά' χουμε πει και άλλοτε-
μας ενώνουν οι ιδέες!
Φιλί