Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Η φωτία...

Η φωτιά που έκαιγε την Αθήνα πριν μερικές μέρες και κατέστρεψε την περιουσία μερικών ανθρώπων αντιμετωπίστηκε πιο μάχιμα από τα ΜΜΕ, τους πολιτικούς και τους διάφορους φορείς εξουσιών. Πιο μάχιμα; Σε σχέση με τι; Η απάντηση προφανής...

Σε σχέση με τις φωτιές στα δάση. Αυτές οι φωτιές που έβλαψαν τους εξουσιαστές και τους καπιταλιστές είχαν φυσικά μεγαλύτερης βαρύτητας ενδιαφέρον από τα ΜΜΕ. Αλλά σκέψου και εσύ. Λες ότι δε σ' αρέσει να καταστρέφουν την περιουσία του διπλανού σου ή τη δική σου. Λογικό. Όταν καταστρέφουν την περιουσία σου δε μιλάς. Γιατί είναι και δική σου περιουσία το δάσος. Κάθε δάσος ανήκει σε όλους όπου και να είναι αυτό. Αλλά αρκείσαι σε μία φράση. Άντε ίσως και τρεις παραπάνω.

Κατηγορείς τους κουκουλοφόρους, για το χαμό που προκαλούν στην ήρεμη ζωή σου. Δεν μπορείς να βγεις έξω, να κάνεις τα ψώνια σου, να περπατήσεις και ότι άλλο φοβάσαι να κάνεις που έχει σχέση με το έξω, από τη στιγμή που η πόλη έχει γίνει πεδίο μάχης σε κάποιες περιοχές. Αλήθεια, όσοι κράξατε τα δρώμενα, με τα σπασίματα, τα οδοφράγματα, τους πυρπολισμούς, σε τι σας πείραξαν οι ταραχές; Σας επηρέασε τίποτα; Άλλαξε κάτι στη ζωή σας; Και δεν κάνω λόγο για να μου πεις την ιστορία σου, του πως πήγες στη δουλειά σου κάνοντας τον κύκλο της Αθήνας μη μπορώντας να περάσεις από το κέντρο. Μάλλον δε σε επηρέασε. Αλλά φώναξες. Θύμωσες ίσως με αυτούς, τους αλήτες. Ποιο είναι το άδικο που έπραξαν οι εν λόγω νεαροί; Οι τράπεζες; Μα σου πίνουν το αίμα. Και χωρίς να έχεις σχέση με αυτές άμεση, συνδέεσαι έμμεσα. Όταν λεφτά του προϋπολογισμού πηγαίνουν σε αυτές. Ναι, από τη φορολογική σου υπευθυνότητα σε πνίγουν.

Και οι άλλες φωτιές; Δε σε επηρεάζουν. Φευ! Χωρίς δάση μπορείς και εσύ να ζήσεις. Εξάλλου είναι μακρυά, από την τσιμεντούπολη που μένεις. Κι εγώ μένω, στην τσιμεντούπολη. Ναι, κι εγώ. Και βλέπω, το αισθάνομαι ότι με επηρεάζει το, πλέον, καμμένο δάσος. Και 'σένα επηρεάζει. Θυμήσου πιο παλιά, αν είσαι μεγαλύτερος από μένα. Θα μου πεις, "τι να θυμηθώ; Πώς ανέπνεα;". Όχι, πως ζούσες. Και θυμήσου το καλά. Κάνε μία προσεκτική σύγκριση. Διαφορά ε;

Λοιπόν τι λες; Οι αλήτες είναι το πρόβλημα ή η εξουσία που σου επιβάλλεται και σου καταστρέφει τη ζωή με κάθε τρόπο; Όχι, αυτοί οι αλήτες δεν είναι κάποια παλιόπαιδα που οι γονείς τους δε τους έμαθαν τρόπους. Δεν είναι άτομα που δε θέλουν να δουλέψουν. Δεν είναι άνθρωποι με μανίες σε καταστροφές και φωτιές. Είναι άτομα που ξέρουν πως για αυτό που παλεύουν μπορεί αύριο να ξυλοκοπηθούν από τις δυνάμεις καταστολής της εξουσίας. Είναι άτομα που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για τις ζωές όλων σας. Είναι άτομα που παλεύουν για την πραγματική ελευθερία και μπορεί να μπουν φυλακή για αυτό.

Γιατί η δημοκρατικού τύπου δικτατορία έχει τις δικλίδες ασφαλείας για να μην πέσει ποτέ το καθεστώς της με νόμιμους τρόπους ( εκλογές ). Αυτό το καθεστώς που σου δίνει 700 ευρώ, σου ζητά να πληρώσεις τα βιβλία της σχολής σου ( σύντομα, υποθέτω, και του σχολείου σου ) και απαιτεί να είσαι νόμιμος πολίτης στους νόμους που ψήφισε εναντίον της ελευθερίας σου. Δε θα απαλλαγείς από ευθύνες λέγοντας, "εγώ δεν ψήφισα αυτούς". Όποιος και να βγει στην εξουσία και πάνω στην πλάτη σου τα ίδια θα κάνει. Είναι ιός η εξουσία. Αλλά με μία διαφορά, δε βλάπτει τον εξουσιαστή αλλά τον κόσμο γύρω από αυτόν.

Σε παρακαλώ, αν θες μία καλύτερη ζωή από αυτό το μπουντρούμι που ζεις και ζούμε, κάνε ένα πράγμα. Σήκω από την πολυθρόνα σου και αντέδρασε. Μην αφήνεις να σε σκοτώνουν κάθε μέρα και από λίγο. Σπάσε τα δεσμά που σου έχουν δέσει. Μην κάνεις το δικό τους. Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου και περπάτα στο δρόμο που θα ορίσεις εσύ. Μη περιμένεις να βρεις ένα διαφορετικό τρόπο να σε εκμεταλλευτούν.

Πρέπει να αντιδράσεις και εσύ. Για το καλό όλων μας.